Hadden we in deze wereld maar niet alle vormen namen gegeven, zoals huis, tuin, wolk of televisie. De wereld zou dan meer een verrassing zijn gebleven. Maar 'ijzerheinig' blijven we benoemen, bang dat we zijn, om de grip op het geheel te verliezen. Als we iets niet kunnen determineren, denken we dom te zijn, in plaats van verrast.

We worden wantrouwend als we abstracte beelden zien. Achterdochtig vragen we wat het voor moet stellen. In deze tijd van wetenschap is toch alles verklaarbaar? Of neemt de kunstenaar ons in de maling? Want hoe kunnen wij zo 'zijn kunnen' bepalen?

Ik schilder met olieverf of acryl op doek of papier. Vaak intuïtief, vaag en onbenoemd, aansluitend bij de nog vele abstracte beelden in de wereld. Ik schets daarmee mijn belevingswereld en gebruik hierbij ritme, compositie en kleur.

Kijken vereist een open houding, vrij van vooroordelen en niet belemmerd door aangeleerd gedrag. Dat is niet gemakkelijk.

Henk Thüss
2011.